Jedną z niezwykle ważnych i najpiękniej zagranych przez Krzysztofa Szczepaniaka w roli tytułowej scen jest spotkanie Hamleta z matką (Anna Moskal). Bohater zachowuje się tu najpierw jak porywczy, zazdrosny o swego ojczyma i stryja, młody chłopak. Jest opętany zazdrością i żalem do maki, zarzuca jej zdradę. Słysząc ruch za kotarą, rzuca się instynktownie w tamtą stronę. Zadaje cios. Gdy zdziera z twarzy ofiary zasłonę i widzi, że to nie król,... Czytaj więcej
22 stycznia, 2019 12:56 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Historia wesoła a ogromnie przez to smutna – „Zemsta nietoperza” Johanna Straussa w reż. Michała Zadary w Teatrze Narodowym w Warszawie została wyłączona
Korzenie operetki sięgają XVII wieku, a jej źródłem są francuskie wodewile oraz angielskie opery balladowe, grywane na ludowych jarmarkach. Były to z reguły pełne satyry miłosne krotochwile, urozmaicane muzyką i tańcem. Muzyka nie była specjalnie komponowana, ale dobierana spośród znanych powszechnie szlagierów z odpowiednio do sytuacji zmodyfikowanym tekstem. Co istotne, początkowo wodewile były wyrazem walki o sztukę narodową, kierując ostrze satyry przeciw panoszącej się w Europie włoskojęzycznej operze. Pierwszy wodewilowy... Czytaj więcej
20 stycznia, 2019 9:45 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania A potem? – „Miłość od ostatniego wejrzenia” Vedrany Rudan w reż. Iwony Kempy w Teatrze Dramatycznym w Warszawie została wyłączona
W jednym z wywiadów Vedrana Rudan przyznała się, że uwielbia „Idę”. Swoją fascynację filmem Pawlikowskie go wyjaśniała następująco: „To najlepszy film, jaki w życiu widziałam. Ale nie w związku z tematem Żydzi – Polacy, tylko ze względu na dwa słowa, które wypowiada Ida. Gdy chłopak obiecuje jej wspólny wyjazd, spacery wzdłuż plaży, miłość, a ona po każdym jego zdaniu pyta: „A potem?”. To jest opowieść o sensie życia, która postawiła pod... Czytaj więcej
Drodzy Czytelnicy, w związku z pomyślnym zakończeniem roku 2018 nadszedł czas na przyznanie dorocznych antynagród. Jednym kryterium kwalifikacji jest tu fakt obejrzenia spektaklu w roku 2018 przez jednoosobowe i całkowicie subiektywne jury. A było w czym wybierać, gdyż obejrzałem w 2018 prawie 200 spektakli. Kolejność prezentowania nominacji jest przypadkowa. Miałem tu, jak co roku, zapewniać Was, że to tylko zabawa i żebyście się tymi (anty)nagrodami nie przejmowali. Doświadczenia poprzednich lat... Czytaj więcej
Szanowni Państwo, już wkrótce „Złote Truskawy 2018” czyli lista zwycięzców moich corocznych teatralnych Antynagród (takie hollywoodzkie Złote Maliny). Nie chciałbym jednak być kojarzony tylko z narzekaniem i wytykaniem błędów. Z tego też względu postanowiłem kilka dni wcześniej podzielić się z Państwem pozytywnymi emocjami, jakich doznałem w polskich teatrach w mijającym roku. Uważam, że warto też ukazać obie strony medalu, jakim jest polski teatr, tym bardziej, że to sztuka żywa, w... Czytaj więcej
28 grudnia, 2018 12:28 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania O, roku ów! – na marginesie spektaklu „Rok z życia codziennego w Europie Środkowo-Wschodniej” Moniki Strzępki w/g Pawła Demirskiego w Narodowym Starym Teatrze została wyłączona
Sfrustrowany, nic społecznie nieznaczący mężczyzna lat około 40. (Szymon Czacki) otrzymuje wyrok śmierci. Wyniki badań są jednoznaczne: umiera na raka. Ostatni rok jego życia stanie się pretekstem do przyjrzenia się światu, który go otacza. Niczym w „Kartotece” Różewicza, świat ten reprezentowany będzie przez różne postaci, dobrane przez autora tekstu, Pawła Demirskiego, z klucza współczesności, a inspiracją jest dzieło Jędrzeja Kitowicza „Opis obyczajów za panowania Augusta III” – staropolska historyczna panorama... Czytaj więcej
5 grudnia, 2018 11:20 amDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Elektryczność z oczu bije! Zgrzałam się przy tańcowaniu! – „Popiół i diament” Sikorskiej-Miszczuk w reż. Libera w Teatrze Modrzejewskiej w Legnicy została wyłączona
Książkę otwiera scena, w której sekretarz Komitetu Powiatowego w Ostrowcu, Podgórski, wiezie swojego zwierzchnika, Szczukę, na zebranie partyjne w cementowni. Mimo że są mocno spóźnieni, Podgórski zatrzymuje auto, żeby porozmawiać z Alicją Kossecką, żoną miejscowego sędziego, który właśnie powrócił z obozu – tego samego, w którym przebywał Szczuka. Po drodze napotykają na przechylone auto i dwa trupy. Zastrzeleni to miejscowi członkowie partii, pomyleni przez zabójcę ze Szczuką i Podgórskim, prawdziwymi... Czytaj więcej
30 listopada, 2018 11:12 amDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Nie igra się z miłością – o „Instytucie Goethego” Cezarego Tomaszewskiego w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu została wyłączona
W książce Agaty Christie „Dziesięciu małych Murzynków” (celowo używam tego niezbyt poprawnego politycznie tytułu) tajemniczy pan Owen zaprasza na odciętą od świata wyspę dziesięć osób. Gdy się na niej pojawiają, okazuje się, że gospodarza nie ma, a służba ma za zadanie odtworzyć instrukcje gospodarza pozostawione przez niego na płycie. W każdej z nich oskarża on kolejną osobę o zbrodnię, którą ta popełniła, nie ponosząc przy tym kary. Rozpoczyna się makabryczna... Czytaj więcej
10 października, 2018 11:46 amDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Przerwać zaklęty krąg – o „Widoku z mostu” Arthura Millera w reż. Agnieszki Glińskiej w Teatrze Dramatycznym w Warszawie została wyłączona
Gdy wchodzimy na całkowicie odnowioną salę im. Haliny Mikołajskiej, od razu zaskakuje nas przestrzeń, zaaranżowana przez Monikę Nyckowską na kształt koła. Zamykają ją wysokie, białe ściany, a w jej centrum znajduje się okrągły podest. Wokół niego ustawione są dwa rzędy krzeseł, które stanowią całą widownię spektaklu. Od razu nasuwa się wniosek, że w związku z tym, iż jesteśmy razem z aktorami i postaciami dramatu Millera zamknięci w tej przestrzeni, stajemy... Czytaj więcej
30 września, 2018 10:49 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Uwierz w ducha – o „Irańskiej konferencji” Iwana Wyrypajewa z Domu Artystycznego WEDA została wyłączona
Profesor Uniwersytetu w Kopenhadze, Philip Rasmussen, organizuje konferencję naukową, której tematem jest Iran. Do udziału w niej zaprasza ośmiu prelegentów: aktywistę ruchu „Europejski islam” (prof. Christensena), teologa (prof. Larsena), politologa i redaktora dziennika „Politiken” (Tomsena), dziennikarkę wojenną (Astrid Petersen), prezeskę międzynarodowej organizacji charytatywnej „Współdziałanie” (Emmę Schmidt – Poulsen), znanego pisarza i filozofa (Jensena), duchownego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego (Ojca Augustyna) oraz działaczkę społeczną, ofiarę irańskiego państwa, poetkę, laureatkę Literackiej Nagrody Nobla –... Czytaj więcej
19 września, 2018 12:33 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Dobrze nie tylko na zdjęciu – „Rodzina Addamsów” w reż. Jacka Mikołajczyka w Teatrze Syrena została wyłączona
We foyer biblioteki Uniwersytetu Stanowego stanu Pensylwania znajduje się prawdziwa perła: mural pt. „Wakacje rodziny Addamsów”. Został namalowany w 1952 roku przez znanego (między innymi ze swej ekscentryczności) i cenionego w Ameryce rysownika, Charlesa Addamsa, jako kolejna odsłona wymyślonej przez niego i prezentowanej od 1938 roku – głównie na łamach New Yorkera – rysunkowej historii rodziny Addamsów. Mural przedstawia członków słynnej rodziny, ubranych w nieśmiertelne czarne kostiumy, odznaczających się wyraźnie... Czytaj więcej
„KONRAD: Zagadki, Sfinksy. Otoczeni jesteśmy lasami, u skraju których stoją Sfinksy-strażnicy i samym tym, że u skrajów leśnych stoją i że są, każą się domyślać tajemnic. (…) Edyp odgadnie ich tajemnice. Edyp czytać będzie z ich oblicza, a one zrozumią i zgadną, że on czyta z ich twarzy i do głębi zagląda oczyma. (…) I zginie jak Edyp. MASKA 8: Więc to nie ja jestem z tych, którzy stoją u skraju lasów, ani... Czytaj więcej
26 sierpnia, 2018 3:56 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Oficjalny dziennik Międzynarodowego Festiwalu Sztuk TRANS/MISJE w Rzeszowie, 25-31 sierpnia 2018 została wyłączona
26 sierpnia, TRANS/MISJE LIVE cz.1, Inauguracja, Koniec, początek – soma Wczoraj z przytupem rozpoczęła się I edycja MFS „TRANS/ MISJE”. Od dziś zapraszam Państwa do śledzenia oficjalnego dziennika festiwalu „TRANS/MISJE LIVE”! Będę dla Was relacjonował głównie wydarzenia teatralne, ale i nie tylko! Dyrektorowi, panu Janowi Nowarze dziękuję za zaproszenie i gościnę, Państwa zaś zapraszam nie tylko tutaj, ale i na moja stronę na FB, gdzie wrzucam teksty, zdjęcia i informacje: https://www.facebook.com/domagalasiekultury/... Czytaj więcej
Jan Kott w eseju „Głowa za wianek i wianek za głowę” stwierdza, że „Miarka za Miarkę”, niezależnie od podziału na akty i sceny, albo raczej wbrew niemu, rozpada się również na dwie części: część pierwszą zmierzającą do rozwiązania tragicznego i część drugą – do rozwiązania komediowego. Można nawet dokładnie podać, w którym miejscu sztuka Szekspira jest rozłamana (…), kiedy Książę w przebraniu zakonnika proponuje Izabeli „zastępczynię” w schadzce z Angelem”.... Czytaj więcej
30 lipca, STACJA „START” Szanowni Państwo, jednym z moich noworocznych postanowień było poświęcenie w 2018. roku większej uwagi polskiej scenie offowej. Okazja do jego spełnienia nadarzyła się już na wiosnę, gdy otrzymałem od pani Ewy Ignaczak, dyrektorki Teatru Gdynia Główna, zaproszenie na organizowany przez nią i jej zespół letni Ogólnopolski Festiwal POCIĄG DO MIASTA. Zaproszenie przyjąłem, lato przyszło, więc pociąg do miasta właśnie podstawiono na peron numer 1. Ja zaś,... Czytaj więcej
9 lipca, 2018 12:15 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Pozwólcie nam szczekać! – o „Hańbie” J.M. Coetzee’go w reż. Marcina Wierzchowskiego w Teatrze Ludowym w Krakowie została wyłączona
Jedną z ważniejszych scen w książce Coetzee’go jest moment przesłuchania głównego bohatera powieści, Davida Luriego, przez uczelnianą komisję po tym, jak Melanie Isaacs, czarnoskóra studentka, z którą romansował, oskarżyła go o seksualne molestowanie. Jedna z członkiń komisji, niezbyt przychylna oskarżonemu, w pewnym momencie stwierdza: „owszem, profesor Lurie mówi: jestem winny; ale kiedy usiłujemy dowiedzieć się szczegółów, nagle okazuje się, że nie przyznaje się do wykorzystania młodej kobiety, tylko do impulsu,... Czytaj więcej
29 czerwca, 2018 12:10 amDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Radio Ga Ga – o „Ślubie” Gombrowicza w reż. Eimuntasa Nekrošiusa w Teatrze Narodowym została wyłączona
„KANCLERZ Najjaśniejszy Panie, wszystko słychać. HENRYK O to właśnie chodzi, żeby było słychać. My nie kochamy się – my tylko wytwarzamy miłość między sobą…” Witold Gombrowicz „Ślub”, akt III „Nasze pokolenie – Tamagotchi, ej/Dziwne urządzenie bada oczy, ej(…)/Pić, jeść, spać, jak Tamagotchi, tylko…/Pić, jeść, spać, jak Tamagotchi, tylko…/Pić, jeść, spać, jak Tamagotchi, tylko…/Pić, jeść, spać, jak Tamagotchi, tylko…” Taconafide „Tamagotchi” Klucz do zrozumienia spektaklu Eimuntasa Nekrošiusa znajduje się w... Czytaj więcej
24 czerwca, 2018 12:03 pmDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Nigdy stąd już nie wyjadę – „Wyjeżdżamy” w/g. Hanocha Levina w reż. Krzysztofa Warlikowskiego w Nowym Teatrze w Warszawie została wyłączona
„Moja melancholia jest swojego rodzaju, złożona z wielu pierwiastków, wyciągnięta z wielu ingrediencji, a żeby prawdę powiedzieć, długie rozważanie i przeżuwanie moich podróży pogrążyło mnie w najzabawniejszym smutku” William Shakespeare „Jak Wam się podoba”, Jakub, akt IV Będący u kresu swojej ziemskiej podróży Szabtaj Szuster (Zygmunt Malanowicz), zaraz na początku spektaklu Warlikowskiego wypowiada nieco zmodyfikowany fragment tekstu ze spektaklu Tadeusza Kantora „Nigdy tu już nie powrócę”. W spektaklu krakowskiego mistrza... Czytaj więcej
21 czerwca, 2018 12:50 amDodane przez thomas.domagalaMożliwość komentowania Świnie w kosmosie – o „Biesach” Dostojewskiego w reż. Jacka Głomba na Maratonie Modrzejewskiej została wyłączona
Narratorką legnickich „Biesów” jest Sofia Matwiejewna Ulitin, zajmująca się sprzedażą Biblii młoda wdowa, którą Stiepan Trofimowicz Wierchowieński spotyka u kresu powieści. Gdy Wierchowieński zapada na ciężką chorobę, Sofia opiekuje się nim i czyta mu Ewangelię. Prawdopodobnie na skutek spotkania z nią Wierchowienski nawraca się tuż przed śmiercią. W pewnym momencie prosi Sofię Matwiejewną, by przeczytała mu słynny fragment Ewangelii św. Łukasza, będący mottem powieści: „A była tam duża trzoda świń,... Czytaj więcej
Uwaga! Spoiler! „A więc bacząc na ostatni bytu ludzi kres i dolę, Śmiertelnika tu żadnego zwać szczęśliwym nie należy Aż bez cierpień i bez klęski krańców życia nie przebieży” Sofokles „Król Edyp” Film Pawła Pawlikowskiego przywodzi mi na myśl… klasyczną grecką tragedię. Mamy oto dwoje ludzi, których los wydaje się z góry przesądzony. Można by go swobodnie streścić za pomocą kilku słów śpiewanej przez Zulę (główną bohaterkę) ludowej piosenki „Dwa... Czytaj więcej
Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.
