Archiwum autora thomas.domagala

Baron Münchhausen to ja! – wywiad z Janem Englertem, dyrektorem Teatru Narodowego, znakomitym reżyserem i aktorem.

10 września, 2022 9:25 am Dodane przez Możliwość komentowania Baron Münchhausen to ja! – wywiad z Janem Englertem, dyrektorem Teatru Narodowego, znakomitym reżyserem i aktorem. została wyłączona

Tomasz Domagała: Gra pan Barona Münchhausena – skąd pomysł, żeby odświeżyć dzisiaj tę postać? Jan Englert: Najlepiej byłoby zapytać o to autora sztuki i reżysera spektaklu, Macieja Wojtyszkę. Jeśli o mnie chodzi, to jest we mnie cały czas poczucie umierania, nie tyle fizycznego, co umierania wartości. Wierzyłem w nie, poświęciłem im prawie całe swoje życie, a one się albo zdewaluowały, albo zostały wyrzucone na śmietnik. Przyśpieszenie XXI wieku jest tak... Czytaj więcej


Na główkę do pustego basenu? – o spektaklu “Next Level” IV roku WA krakowskiej AST w reżyserii Marcina Libera

8 września, 2022 5:27 pm Dodane przez Możliwość komentowania Na główkę do pustego basenu? – o spektaklu “Next Level” IV roku WA krakowskiej AST w reżyserii Marcina Libera została wyłączona

Spektakl powstał na podstawie książki Marka Millera Sekta made in Poland i w swej strukturze dramatycznej jest ciągiem scen poświęconych różnym wspólnotom, często w swej ideologii mocno się od siebie różniącym. Generalnie łączy je mechanizm powstawania, ciąg zdarzeń towarzyszący rozwojowi grupy oraz przejście do dużo bardziej ekstremalnej formy funkcjonowania. Na końcu zaś tego łańcucha dramaturgicznego jest albo jej rozpad, albo jakieś wydarzenie finałowe, na przykład samobójstwo członków takiej wspólnoty, które... Czytaj więcej


Opowieść bułgarskiej Szeherezady – o “Pamiętniku wariata” w reż. Niny Dimitrowej z Teatru Credo w Sofii (Trans/Misje 22/III)

28 sierpnia, 2022 9:08 am Dodane przez Możliwość komentowania Opowieść bułgarskiej Szeherezady – o “Pamiętniku wariata” w reż. Niny Dimitrowej z Teatru Credo w Sofii (Trans/Misje 22/III) została wyłączona

Gdybym był jurorem na Festiwalu Scenografii i Kostiumu, w którego programie znajdowałby się Pamiętnik wariata Teatru Credo, przyznałbym temu spektaklowi nagrodę bezwarunkowo. Rzadko się bowiem zdarza w teatrze, żeby ten właśnie element przedstawienia był tak dobrze pomyślany i tak mistrzowsko eksploatowany przez twórców w procesie budowania spójnego języka spektaklu. Ściany, rekwizyty i kostium będącego wciąż na scenie tytułowego Wariata (w brawurowym wykonaniu Steliana Radeva) zrobione są z materiału typu rzep,... Czytaj więcej


Jak polecieć bez gołębi – o spektaklu “Hrabal i mężczyzna w oknie” z Teatru Miejskiego w Brnie (Trans/Misje 22/II))

27 sierpnia, 2022 9:17 am Dodane przez Możliwość komentowania Jak polecieć bez gołębi – o spektaklu “Hrabal i mężczyzna w oknie” z Teatru Miejskiego w Brnie (Trans/Misje 22/II)) została wyłączona

Sztuką Hrabal i mężczyzna w oknie jestem nieco rozczarowany, ale to może dlatego, że należę do hrabalofilów, nie do końca wybaczających wszelkie próby pobieżnej lektury utworów czeskiego mistrza, a tym bardziej projektów okołobiograficznych, które niczego nowego nie mówią. Niemiecka sztuka Bernharda Setzweina należy, niestety, do tego drugiego gatunku, a opowiada o kerskim donosicielu Dudku, który – przez lata obsesyjnie obserwując żyjącego obok Hrabala – nie zauważył nawet, że ten… umarł.... Czytaj więcej


Ze śmiercią jej do twarzy – o spektaklu “Grimm” w reż. Elmārsa Seņkovsa łotewskiego Liepājas Teātris (Najlepsze Trans/Misje22/I)

25 sierpnia, 2022 3:52 pm Dodane przez Możliwość komentowania Ze śmiercią jej do twarzy – o spektaklu “Grimm” w reż. Elmārsa Seņkovsa łotewskiego Liepājas Teātris (Najlepsze Trans/Misje22/I) została wyłączona

Jako że scenariusz spektaklu Grimm oparty jest na baśniach słynnych braci, jedną z jego bohaterek jest oczywiście Królewna Śnieżka (Kintija Stūre). W wersji Elmārsa Seņkovsa to łudząco podobna do Max Mayfield z serialu Stranger Things  dziewczynka ze słuchawkami, która żyje w swoim świecie, dyskretnie wprowadzając w przestrzeń spektaklu temat autyzmu. Po ugryzieniu jabłka pogodny autyzm Królewny Śnieżki ustępuje miejsca depresji. Jej sen, z którego ma ją obudzić piękny książę, przybiera... Czytaj więcej


Teksty różne, kwadratowe i podłużne 2022

14 sierpnia, 2022 10:58 am Dodane przez Możliwość komentowania Teksty różne, kwadratowe i podłużne 2022 została wyłączona

Od nowego sezonu, a więc od dzisiaj, miejsce to będzie przestrzenią, w której będzie można, na zasadzie dziennika, przeczytać wszystkie moje teksty publikowane w mediach społecznościowych (oczywiście te “państwowe”, związane z kulturą i sztuką). Reguła publikacji jest taka, że najnowszy tekst będzie zawsze pierwszym od góry. Oczywiście nie rezygnuję z innych, specjalnie dedykowanych spektaklom szerszych recenzji czy Dzienników Festiwalowych, będą i one! Od września, zmian będzie więcej, ale o tym... Czytaj więcej


Belgijska kolorowanka – o spektaklu “Żółty – cierpienia Belgii II: Rex” Luka Percevala z NTGent

27 czerwca, 2022 3:25 pm Dodane przez Możliwość komentowania Belgijska kolorowanka – o spektaklu “Żółty – cierpienia Belgii II: Rex” Luka Percevala z NTGent została wyłączona

Tekst ten napisałem po obejrzeniu spektaklu “Żółty – cierpienia Belgii II: Rex” w ramach oficjalnego dziennika festiwalowego KONTAKTU 2021. Jako, że spektakl wraz z dwoma pozostałymi częściami cyklu, będzie prezentowany w tę sobotę, 2 lipca na Festiwalu Malta w Poznaniu, postanowiłem go wyodrębnić i udostępnić. Zapraszam!   Przedstawienie Luka Percevala będące częścią trylogii – składającej się ze spektakli układających się w kolory belgijskiej flagi i rozliczających się ze wstydliwymi epizodami w... Czytaj więcej


NA OŚCIEŻ! – oficjalny dziennik festiwalu Open The Door w Katowicach

20 czerwca, 2022 2:52 pm Dodane przez Możliwość komentowania NA OŚCIEŻ! – oficjalny dziennik festiwalu Open The Door w Katowicach została wyłączona

Piątek, 1 lipca 2022 Nieopowiedziana historia – o spektaklu „a.y.l.a.n” w reż. Bierty Neziraj z Teatri i Qytetit – Gjilan z Kosowa Katowicki pokaz spektaklu „a.y.l.a.n” różnił się znacznie od tego szczecińskiego, ale należało się tego spodziewać, gdyż tak się zawsze dzieje, gdy spektakl odbywa się w zmieniającej się przestrzeni. Widownia Teatru Śląskiego nie dość, że jest znacznie bardziej płaska i otwarta, to jeszcze dużo lepiej widoczna ze sceny niż... Czytaj więcej


Krystiana Lupy sonata widm – o „Imagine” z Teatru Powszechnego w Łodzi i Teatru Powszechnego w Warszawie (DoKontaktu cz. VII ost)

19 czerwca, 2022 5:16 pm Dodane przez 1 Komentarz

I ciągle widzę ich twarze/ustawnie w oczy ich patrzę —/ich nie ma — myślę i marzę/widzę ich w duszy teatrze.  Stanisław Wyspiański W pewnym momencie I części spektaklu grana przez Ewę Skibińską Marielive rzuca do reszty person zgromadzonych w mieszkaniu Antonina Artauda słowa My wszyscy już nie żyjemy… Czy nie macie takiego wrażenia?… że to jest sonata widm? Link do dramatu Strindberga od razu wydał mi się nieprzypadkowy, gdy się... Czytaj więcej


Warsztaty prawidłowego usuwania taśmy – o spektaklu “Życie na wypadek wojny”Uli Kijak z Teatru im. Horzycy/Teatru Polskiego w Bydgoszczy (DoKontaktu cz. VI)

17 czerwca, 2022 3:35 pm Dodane przez Możliwość komentowania Warsztaty prawidłowego usuwania taśmy – o spektaklu “Życie na wypadek wojny”Uli Kijak z Teatru im. Horzycy/Teatru Polskiego w Bydgoszczy (DoKontaktu cz. VI) została wyłączona

Staje przed nami pięć elegancko ubranych dziewczyn. Można by więc pomyśleć, że przyszły do teatru na premierę, wyszły z pracy w korpo albo idą na jakąś ważną uroczystość. Można by, gdyby nie alarmowe syreny, groźnie wyjące od początku spektaklu, skutecznie przypominając nam, że w Ukrainie trwa wojna. Kobiety znajdują się w przestrzeni, która sama w sobie niewiele nam mówi. Ot, sześć krzeseł, dwa okrągłe lustra i stół, przy którym siedzi... Czytaj więcej